Dzięki wielu osobom, ich pracy, pomysłom i spontanicznym inicjatywom udało się nam osiągnąć zamierzony cel: tradycyjne polskie potrawy zainteresowały wiele osób i trafiły w ich gusta kulinarne. Nasze stoisko w ciągu 3 i pół godziny odwiedziło ponad 150 osób . Nie spodziewaliśmy się aż takiej frekwencji i dlatego też dochód z bazaru przerósł nasze oczekiwania. Po odliczeniu kosztów za niektóre produkty i materiały, zostało nam 65 140 jenów i sumę tę przekazaliśmy na działalność charytatywną prowadzoną przez Kościół. 

W kościele św. Ignacego w Yotsuya w każdą niedzielę po porannej  mszy można kupić smaczny lunch przygotowywany  i sprzedawany przez Japończyków i obcokrajowców należących do parafii. Jednak Ośrodek Duszpasterstwa Polaków w Tokio nigdy przedtem nie przyłączył się do tej inicjatywy. 
To był główny powód zorganizowania polskiego bazaru, ale nie jedyny.    
Często zdarza się tak, że gdy zapytana przez Japończyka o kraj rodzinny odpowiadam Porando, mój rozmówca z głębokim przekonaniem umiejscawia Polskę na Półwyspie Iberyjskim (myląc Polskę z Portugalią) albo radośnie wykrzykuje:  Skandynawia!, "bo tam też jest bardzo zimno". 

Japończycy i obcokrajowcy, z którymi rozmawiałam w kościele, czytali książki o działalności polskich misjonarzy w Japonii, wiedzą także, że Jan Paweł II jest Polakiem, a niektórzy z nich spotkali prezydenta Lecha Wałęsę, który odwiedził kościół w Yotsuya kilka razy. 
Podczas polonijnej imprezy charytatywnej chcieliśmy zapoznć naszych gości z polską kulturą i sztuką kulinarną, zainteresować ich naszym krajem i tym samym zaznaczyć obecność Polaków w Japonii. 

Podczas Dnia Polskiego chcieliśmy też zaoferować gościom cepelię, wyroby z bursztynu oraz "Gazetę Klubu Polskiego" jednak podczas ustalania formalności w biurze parafialnym okazało się, że możemy sprzedawać jedynie jedzenie.

Panie z Duszpasterstwa Polaków w Tokio, z Klubu Polskiego i z Forum Polonijnego TAMA przygotowały tradycyjne polskie dania, żurek z kiełbasą, rybę po polsku i ciasta W menu uwzględniłyśmy propozycje ojca Tadeusza Obłąka. Pojawił się zatem bigos, który obok słodkich wypieków cieszył się największym powodzeniem. Także wielki gar bigosu i przepyszne ciasta przekazała nam Ambasada RP w Tokio. Zainteresowanym polską kuchnią wręczaliśmy ulotki z przepisem na bigos. Pewna Japonka, która zapewniała nas o swoim wielkim sentymencie dla Polski i Polaków podpowiedziała nam, że bigos świetnie pasowałby do ryżu z curry. Nie jestem jednak pewna, czy któraś z Polek kiedykolwiek odważy się skorzystać z tego pomysłu. My podawaliśmy do bigosu chleb, zamówiony we francuskiej piekarni Paul w Yotsuya, który smakował jak polski. Przy okazji mam dobrą wiadomość dla amatorów bigosu: w Tokio można nabyć   kiszoną kapustę importowaną z Polski. W sklepie National Azabu przy stacji Hiroo kupiłam na bazar kapustę kiszoną "Krakus", a raczej wykupiłam wszystkie słoiczki wystawione na półce i te schowane na zapleczu, ale proszę się tym nie zrażać, bo obiecano uzupełnić zapasy jeszcze przed Bożym Narodzeniem. 

Kącik informacyjny na bazarze cieszył się dużym zainteresowaniem, dlatego foldery i informatory o Polsce, które dostaliśmy z Ambasady RP w Tokio bardzo szybko się rozeszły. Na niektóre pytania gości nie byliśmy przygotowani, zwłaszcza na te, które dotyczyły wycieczek do Polski (myślę, że w niedalekiej przyszłości uwzględnimy ten temat w naszym programie) oraz tego, kiedy odbędzie się następny polski bazar. Padały propozycje, aby urządzać Dzień Polski w kościele co miesiąc. Czas pokaże, czy uda nam się ta sztuka.

Chciałabym gorąco podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili sie do sukcesu Dnia Polskiego w kościele w Yotsuya i stworzyli serdeczną atmosferę współpracy.