Strona
Polska
Japonii
informacje, zdjęcia, artykuły

Ikebana Sobiryu 
 
 
 
Ponad dwa lata temu, dzięki uprzejmości jednej z zaprzyjaźnionych z sąsiedztwa matek, pani Yumiko Hagino, przedstawiono mi nauczycielkę ikebany szkoły Sobiryu, stawiającej sobie za cel sztukę eksponowania naturalnego piękna. Pani profesor Keishu Oshima ugościła nas w swoim domu w Chofu. O samej szkole oraz filozofii układania kwiatów mogłam dowiedzieć się z rozmowy profesor Oshimy z dwiema uczennicami, które raz lub dwa razy w miesiącu przychodzą do niej na lekcje.  

O ile wszystkim znane jest dobrze pojęcie samej ikebany, to nieczęsto zwraca się uwagę na to, że w Japonii istnieje wiele różnych szkół układania kwiatów, a Sobiryu jest jedną z najstarszych. Historia tejże szkoły, czy też może lepiej byłoby napisać nurtu, liczy sobie 250 lat. Wtedy to niejaki pan Watanabe założył Koryu-shujo-ankei.  W 2000 roku celebrowano 68. rocznicę zmiany nazwy na Sobiryu.  Obecnym iemoto, czyli głową szkoły, jest pan Kakei Watanabe. Profesor Oshima nosi zaszczytne imię Keishu, pisane dawnymi znakami zawierającymi ideogramy oznaczające rzeki i doliny (kei) oraz statek (shu), przy czym człon Kei wywodzi się z imienia przywódcy szkoły Sobiryu. Jest to uznanie dla zasług pani profesor i kunsztu, z jakim tworzy swoje dzieła kwiatowe. 
Podrecznik Ikebany

Co roku w lipcu oraz październiku urządzane są w Tokio wystawy prac artystów należących do szkoły Sobiryu. Około 20 lipca, z okazji święta Tanabata, organizowana jest wystawa pod nazwą Ryofuten, w tłumaczeniu na polski: niosąca chłodny powiew, natomiast ta  październikowa ma charakter bardziej przekrojowy i jej celem jest pokazanie dzieł kwiatowych zrzeszonych w tejże szkole osób.  

Poza Tokio najważniejsze dla szkoły Sobiryu ceremonie organizowane są w Nikko. Co roku 19 kwietnia w obrębie kompleksu świątynnego Toshogu w świątyni Rinnoji, w hallu Taiyuin odbywa się otaiya-hoyo, czyli uroczystość upamiętniająca śmierć trzeciego shoguna Tokugawy Iemitsu (w istocie obchody te wypadają w dniu poprzedzającym rocznicę śmierci shoguna - przypis aut.).
Szkoła Sobiryu zaszczycona jest tym, że z tej okazji może ofiarować w Rinnoji swoje ikebany.  Druga okazja przypada miesiąc później, czyli 19 maja.  Tym razem składanie kwiatów odbywa się w Toshogu, gdzie znajduje się grób Iemitsu. Trzecia okazja to 2 października, kiedy to ikebany Sobiryu składane są w ofierze ku czci Tenkai Daisojo, nauczyciela shogunów Ieyasu i Iemitsu.

Jeżeli chodzi o samą szkołę Sobiryu, to w założeniu jej wyznawcy mają kierować się wyczuciem naturalnego piękna kwiatów. Różni się tym samym od innych szkół, które w większości kładą nacisk na umiejętność odpowiedniego łączenia roślin  w kompozycje, będące odrębnymi dziełami sztuki. 
 Według szkoły Sobiryu ręka ludzka ma jedynie wydobyć i podkreślić piękno kwiatu. Pojedynczy kwiat może być punktem, linią, płaszczyzną, kołem lub obręczą.  Wszystko zależy od punktu odniesienia i funkcji kwiatu w całości kompozycji. 

Kwiaty kupują i przynoszą na lekcje uczennice. Natomiast wazony oraz inne misy czy pojemniki znajdują się u profesor Oshimy w domu. Spotkanie zaczyna się od wybrania na dany dzień odpowiedniego naczynia. Sugerować się można rodzajem lub kolorem kwiatów.  Natomiast niezwykłe jest to, że lekcję rozpoczyna się pokłonem i uniesieniem kwiatu w górę co oznacza, ze podczas układania ikebany, kwiat i człowiek są sobie równi.  Ponownie uświadamiamy sobie, że w szkole Sobiryu najważniejsze jest zaakceptowanie stanu naturalnego.  

Urzekły mnie idee twórców szkoły Sobiryu. Zapisane na japońskim papierze washi i oprawione w ramki wiszą na ścianie pokoju, w którym odbywa się lekcja.  Jest ich dziesić i są równorzędne, dlatego też każdy punkt jest oznaczony jedynką,   jakbyśmy sami mieli przemyśleć, która z tych prawd jest dla nas najistotniejsza, jakbyśmy mieli swobodę uszeregowania tych punktów według własnej hierarchii wartości.




1. ikebana ma promienieć pięknem i chociaż została stworzona ludzką ręką ma urzec nawet bóstwa

1. podstawowym zadaniem człowieka układającego ikebanę jest podążanie kado, czyli drogą kwiatów

1. jeżeli brakuje pozytywnej energii i harmonii, nie może być mowy ani o humanitarnym społeczeństwie, ani o sztuce ikebany

1. jedynie dzięki niepokonanemu i niestrudzonemu poświęceniu człowiek i kwiat staną się jednym

1. wraz z upływem lat odgłos nożyc pobrzmiewa rdzą -nożyce przejawiają znużenie i lenistwo

1. zanim zaczniesz kwiat modelować wsłuchaj się w niego, stań się jego sercem

1. każde zetknięcie się z ikebaną jest punktem startowym i równocześnie zenitem

1. chcę modelować kwiaty spokojną i stanowczą ręką oraz w zgodzie z samym sobą

1. w kwiatach odbija się osobowość tego, kto je układa

1. piękne dla oka i duszy dzieła powstają za sprawą wewnętrznej harmonii i pokojowego nastawienia
 
Tekst i zdjęcia Krystyna J.Oda
 POPRZEDNIA STRONA